Kiracı, kira artışının yasal sınırların üzerinde olduğunu düşünüyorsa buna itiraz edebilir. 1 Temmuz 2024 itibarıyla kaldırılan %25 artış sınırlamasının ardından kira artışları artık yalnızca TÜFE (12 aylık ortalama) oranına endekslenmiştir. Bu oranı aşan kira artışları hukuken geçersizdir. Dolayısıyla ev sahibinin daha yüksek artış talebi karşısında kiracı yalnızca TÜFE oranında artış yaparak ödeme yapmakla yükümlüdür.
Kiracı için en önemli nokta, artışın yasal çerçevede belirlenmiş olmasıdır. Ev sahibiyle yapılan sözleşmede daha yüksek bir oran yazıyor olsa bile, bu hüküm TÜFE oranını geçiyorsa uygulanamaz. Kiracı ödemelerini banka üzerinden yaparak ve dekontlarını saklayarak olası bir ihtilafa karşı kendini güvence altına almalıdır.
Yasal Kira Artış Oranı Aşılırsa Ne Yapılmalı?
Ev sahibi, yasal kira artış oranının üzerinde bir zam talep ederse kiracının ilk yapması gereken, bu artışı kabul etmediğini yazılı olarak bildirmektir. Kiracı, kirasını TÜİK’in açıkladığı 12 aylık ortalama TÜFE oranına göre artırıp ödemeye devam etmelidir. Örneğin Ağustos 2025 için geçerli oran %41,13 ise, kiracı yalnızca bu oran kadar artış yapmak zorundadır.
Eğer ev sahibi daha yüksek bedel için dava açarsa, mahkeme TÜFE oranını dikkate alarak karar verir. Bu süreçte kiracının düzenli olarak banka üzerinden yaptığı ödemeleri belgeleyebilmesi kritik öneme sahiptir. Böylece kiracı hem sözleşmeye hem de kanuna uygun davrandığını ispat edebilir.
Kira Artışına İtirazın Süresi Nedir?
Kira artışına itiraz için kanunda belirlenmiş kesin bir süre yoktur. Çünkü artış oranı zaten kanunla sınırlandırılmıştır ve taraflar bu oranın üzerinde bir rakam belirleyemez. Kiracı, her zaman yasal oranı aşan bir artış talebine itiraz edebilir.
Buna rağmen, uygulamada kiracının kira dönemi başlamadan önce veya artış talebini öğrendiği anda hızlıca itiraz etmesi tavsiye edilir. Yazılı bildirim yapılması, ileride çıkabilecek hukuki süreçlerde delil olarak kullanılacağı için büyük önem taşır.
Kira Artışına İtiraz İçin Hangi Belgeler Gerekir?
Kiracının itirazında en güçlü dayanağı resmi TÜFE verileri, kira sözleşmesi ve banka ödeme dekontlarıdır. Bu belgeler, kiracının yasal çerçevede hareket ettiğini göstermek için kullanılır. Ayrıca ev sahibi ile yapılan yazışmalar da hukuki sürece delil olarak sunulabilir.
Eğer sözleşmede belirli bir artış oranı yazılı ise ve bu oran TÜFE’nin altında kalıyorsa, sözleşmedeki oran uygulanabilir. Ancak oran TÜFE’nin üzerindeyse geçersizdir. Kiracının bu durumu belgelerle desteklemesi, itiraz sürecinde elini güçlendirecektir.
Ev Sahibi Rayiç Bedel Gerekçesiyle Artış Talep Ederse Kiracı İtiraz Edebilir Mi?
Ev sahibi, rayiç bedel gerekçesiyle kira artışı talep edebilir; ancak bu artış, sözleşme süresi devam ettiği müddetçe yalnızca TÜFE oranında yapılabilir. Rayiç bedel gerekçesiyle daha yüksek bir artış istenmesi kanunen geçerli değildir. Kiracı bu durumda artış talebine itiraz edebilir ve yasal sınırlar içinde ödeme yapabilir.
Ancak kira sözleşmesinin beş yılı aşması durumunda ev sahibi kira tespit davası açabilir. Bu durumda mahkeme, emsal kiraları ve taşınmazın özelliklerini dikkate alarak yeni kira bedelini belirler. Dolayısıyla beş yıl dolmadan rayiç bedel gerekçesiyle kira artışı yapılamaz. Kiracının bu ayrımı bilmesi ve haklarını buna göre kullanması büyük önem taşır.
Eskişehir’de kira artışı konusunda sorun yaşıyorsanız, alanında deneyimli bir Eskişehir kira hukuku avukatından profesyonel destek almanız hak kaybı yaşamanızı önler.
Comments are closed